Website counter free counters

Σάββατο, 24 Ιουνίου 2017

Πήδασος, η βυθισμένη Μυκηναϊκή πόλη και η αρχαία Μεθώνη


Πήδασος, η βυθισμένη Μυκηναϊκή πόλη και η αρχαία Μεθώνη


Η καστροπολιτεία της Μεθώνης, είναι ένα από τα σπουδαιότερα οχυρωματικά σύνολα του Ελληνικού χώρου. Είναι χτισμένη σε θέση που κατοικήθηκε από τους προϊστορικούς χρόνους και που ταυτίζετε με τον Ομηρικό Πήδασο. Σε διάφορα σημεία των μεσαιωνικών τειχών υπάρχουν είτε τμήματα τειχοδομίας της αρχαίας Μεθώνης στην αρχική θέση τους είτε αρχαία αρχιτεκτονικά μέλη σε μεταγενέστερη χρήση. Οι Ενετοί και οι Τούρκοι, που κατέλαβαν την πόλη ύστερα από μακραίωνη βυζαντινή παρουσία και βραχύβια φραγκική κατοχή, συμπλήρωσαν τις παλαιότερες οχυρώσεις ή και χρησιμοποίησαν αρχαία μέλη στην κατασκευή των οχυρωματικών έργων τους. Το λιμάνι και το κάστρο της Μεθώνης αποτέλεσαν για αιώνες έναν σπουδαίο γεωπολιτικό  κόμβο για τους εκάστοτε κατόχους της. Πόλη οικονομικά ανθηρή λόγω των εμπορικών συναλλαγών υπήρξε από την αρχαιότητα συγκοινωνιακός κόμβος ενώ τον μεσαίωνα ήταν σταθμός για τους περιηγητές στη Μεσόγειο και τους προσκυνητές στους Αγίους Τόπους.




Ο Ομηρικός Πήδασος:

 Η Μεθώνη αναφέρεται γιά πρώτη φορά στην Ιλιάδα με το όνομα "αμπελόεσσα Πήδασος", ως ένα από από τα επτά "ευ ναιόμενα πτολίεθρα" που ο Αγαμέμνονας πρόσφερε στον θυμωμένο Αχιλλέα. Στην ταύτηση του Ομηρικού  Πήδασου, μία από τις ομορφοβαλμένες πόλεις με τα πλούσια αμπέλια, με την μετέπειτα Μεθώνη, συμφωνούν  ο Στράβωνας και ο Παυσανίας.
  Στον όρμο της Μεθώνης, και πολύ κοντά στο κάστρο, εντοπίστηκε καταποντισμένος οικισμός που χρονολογείτε στην μέση εποχή του Χαλκού, -2000 έως 1600, και κατά πάσα πιθανότατα πρόκειται για τον Ομηρικό Πήδασο.
  Σύμφωνα με τον Παυσανία ο Πήδασος της Μυκηναϊκής εποχής μετανομάζετε σε Μεθώνη μετά τον Τρωικό πόλεμο, ενώ ο μετέπειτα  Βασιλιάς του Δωρικού βασιλείου της Μεσσηνίας Δωτάδας (κατά μία εκτίμηση το -1050),  διαμόρφωσε την πόλη και το λιμάνι της Μεθώνης.

 Η Αρχαία Μεθώνη:

  Με την έναρξη του Α΄ Πελοποννησιακού πολέμου το -743, η Σπάρτη έθεσε σε εφαρμογή τα σχέδιά της για έλεγχο των πλουσιότατων εδαφών της γειτονικής Μεσσηνίας. Μπορεί ο Β΄ Μεσσηνιακός πόλεμος να έληξε το -668, ωστόσο ήταν η πτώση της οχυρωμένης Είρας το -657 και η κατάληψη της πλούσιας πεδιάδας του Στενύκλαρου το -600 που αποτέλεσαν το ξεκίνημα της απόλυτης Σπαρτιατικής κυριαρχίας στην Μεσσηνία. Θα διαρκέσει μέχρι την ήττα των Λακεδαιμονίων στα Λεύκτρα, το -371 από τον Θηβαίο στρατηγό Επαμεινώνδα. Η Μεθώνη όμως θα εξακολουθεί να βρίσκεται κάτω από τον Σπαρτιατικό ζυγό, μέχρι την εισβολή του Φιλίπου Β΄ της Μακεδονίας στην Λακωνία, το φθινόπωρο του -338, που επέτρεψε την απελευθέρωση των υπόλοιπων Μεσσηνιακών εδαφών. Άν και η ιστορία γράφετε μόνο μία φορά, δεν θα ήταν αβάσιμο να υποθέσουμε ότι άν δεν υπήρχε η τόσο άμεση γειτνίαση με την Σπάρτη, η Μεθώνη πολλούς αιώνες πριν την λαμπρή ενετική περίοδο θα είχε ήδη αποτελέσει πολύ σημαντικό οικονομικό και πολιτιστικό κέντρο. Με δεδομένη την ιδιαίτερη στρατηγική της θέση στην Μεσόγειο και την ευφορότατη ενδοχώρα της η Μεθώνη ίσως συναγωνιζόταν τη λάμψη των Συρακουσών και του Ακράγαντα.
Υπάρχουν τέσσερα ιστορικά γεγονότα της αρχαίας περιόδου που συνδέονται με την Μεθώνη ως οχυρωμένη θέση:
 Επί άρχοντος Καλλία στην Αθήνα το -456 και -455, ο αθηναϊκός στρατηγός Τολμίδης επιχείρησε την πρώτη εισβολή σε περιοχές υπό την κυριαρχία της Σπάρτης. Περιπλέοντας την Πελοπόννησο αποβιβάστηκε στην Μεθώνη την οποία και κατέλαβε για να την εγκαταλείψει λίγο αργότερα με την εμφάνιση των σπαρτιατικών στρατευμάτων.
 Το -431, στην αρχή του πελοποννησιακού πολέμου, οι Αθηναίοι με 150 τριήρεις και στρατηγό τον Καρκίνο έπλευσαν στην Μεθώνη όπου και αποβιβάστηκαν και πολιόρκησαν την πόλη. Τελικά μετά από επέμβαση των Σπαρτιατών με στρατηγό των Βρασίδα αποτράπηκε η κατάληψη της πόλης. Χάρη στην διήγηση του περιστατικού από τον θουκιδίδη την πρώτη αναφορά σε οχύρωση στην Μεθώνη με όχι πολύ δυνατά τείχη και μικρή στρατιωτική φρουρά.


Υπόλειμμα αρχαίου τείχους του -350 περίπου, της βορειοδυτικής οχύρωσης της Μεθώνης
 Ιλλυροί πειρατές από την περιοχή της Ηπείρου κατέπλευσαν το -229 στην Μεθώνη και ενώ στην αρχή ήταν φιλικοί και αγόραζαν προμήθειες από την πόλη, κατόπιν με δόλο έπιασαν πολλούς αιχμαλώτους τους οποίους και πήραν μαζί τους για να πουληθούν ώς δούλοι.
 Το -191 π.Χ. μπήκε στην Αχαϊκή Συμπολιτεία οπότε και απέκτησε αρκετή δύναμη. 
 Το -31, γιά άλλη μιά φορά η αρχαία Μεθώνη έπαιξε σημαντικό ρόλο λόγω της στρατηγικής της σημασίας. Τις παραμονές της ναυμαχίας του Ακτίου, που καθόρισε την πορεία της Ρωμαϊκής ιστορίας, οι δύο ισχυροί άνδρες της Ρώμης Οκταβιανός και Μάρκος Αντώνιος ετοιμάζονταν για στρατιωτική σύγκρουση, ο πρώτος με τον διακεκριμένο στρατηγό Αγρίππα και ο δεύτερος με την σύμμαχό του Κλεοπάτρα της Αιγύπτου. Τη Μεθώνη έλεγχε ισχυρό απόσπασμα για λογαριασμό του Μάρκου Αντώνιου, ως κόμβο για τα ναυτικά δρομολόγια και τον ανεφοδιασμό του στρατού του με σιτάρι από την Αίγυπτο. Ο Αγρίππας επιτέθηκε με στόλο και στρατό κατά της Μεθώνης και την κατέλαβε την άνοιξη του -31, όπου και εκτέλεσε τον Βασιλιά της Μαυριτανίας Βόγο, σύμμαχο του Μάρκου Αντωνίου και της Κλεοπάτρας.
  Ο Παυσανίας επισκέφθηκε την Μεθώνη στο δεύτερο μισό του +2ου αιώνα και αναφέρει  τα δύο σπουδαιότερα ιερά της πόλης, που ήταν ο ναός της Ανεμώτιδος Αθηνάς, όπου υπήρχε άγαλμα της θεάς, αφιέρωμα του Διομήδους, και ναός της Αρτέμιδος, όπου και το υπό του Αναχάρσιδος αναφερόμενο φρέαρ, από το οποίο αντλούσαν νερό αναμεμιγμένο με πίσσα.
Κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους η πόλη κερδίζει την αυτονομία της από τον αυτοκράτορα Τραϊανό , +98 έως +117, και ενισχύεται με καλύτερες οχυρώσεις. Αυτή υπήρξε περίοδος ακμής για την Μεθώνη, αφού στον +2ο και 3ο αιώνα κόβει δικά της νομίσματα.



Το λιμάνι και το κάστρο της Μεθώνης αποτέλεσαν για αιώνες έναν σπουδαίο γεωπολιτικό και κόμβο για τους εκάστοτε κατόχους της. Οικονομικά ανθηρό λόγω των εμπορικών συναλλαγών και κατά τον μεσαίωνα συγκοινωνιακός κόμβος για τους περιηγητές στη Μεσόγειο και τους προσκυνητές στους Αγίους Τόπους.


Η Μεσαιωνική Μεθώνη:

  Κατά την παλαιοχριστιανική περίοδο το λιμάνι της Μεθώνης γνωρίζει μεγάλη ακμή ως εμπορικό κέντρο και σταθμός ανεφοδιασμού των πλοίων. Από τον 4ο αιώνα υπήρξε έδρα της Επισκοπής η οποία διατηρήθηκε μέχρι το 1837. Κατά την μεσοβυζαντινή περίοδο μια σειρά από σφραγίδες που χρονολογούνται από τον 9ο ως τον 13ο αιώνα μας δίνουν πληροφορίες για τους κρατικούς και εκκλησιαστικούς λειτουργούς της πόλης. 
  Οι Ενετοί πρωτοεμφανίζονται στο ιστορικό σκηνικό κατά τον 11ο αιώνα, όταν αποκτούν προνόμια σχετικά με την ελεύθερη διακίνηση των εμπορευμάτων τους σε διάφορες πόλεις-λιμάνια της βυζαντινής αυτοκρατορίας μεταξύ των οποίων και η Μεθώνη. Με την κατάλυση της βυζαντινής αυτοκρατορίας από τους Φράγκους το 1204 (Δ΄Σταυροφορία) και η Μεθώνη θα δοκιμάσει την κυριαρχία τους. Η φραγκοκρατία θα διαρκέσει ως το 1206, οπότε η Μεθώνη καταλαμβάνεται από τους Ενετούς και με συνθήκη που υπεγράφη το 1209 εξασφαλίζεται η κυριαρχία τους στην πόλη.
  Κατά την πρώτη Ενετική περίοδο η ζωή στη Μεθώνη οργανώθηκε σύμωνα με τα συμφέροντα της Βενετίας. Η πόλη οχυρώθηκε και αναπτύχθηκε σε σημαντικό εμπορικό κέντρο αφού ορίζεται ως υποχρεωτικός σταθμός για όλα τα βενετικά πλοία που ταξίδευαν στην Ανατολική Μεσόγειο.   Η ακμάζουσα αυτή περίοδος για την Μεθώνη λήγει τον Αύγουστο του έτους 1500 όταν, μετά από αιματηρή πολιορκία, καταλαμβάνεται από τους Οθωμανούς.



Οι διαδοχικές αρχιτεκτονικές χρήσεις στο κάστρο της Μεθώνης: ΑρχαίαΕλληνικά ορθογώνια μέλη πώρων σε Τούρκικες επάλξεις του 18ου αιώναεπάνω σε Ενετικό τείχος του 1709
  Η πρώτη περίοδος της Τουρκοκρατίας θα διαρκέσει ως το 1686 όταν η πόλη πολιορκήθηκε από τον Μοροζίνι και επανήλθε στην κατοχή των Βενετών. Το 1715 οι Οθωμανοί γίνονται για δεύτερη φορά κάτοχοι της Μεθώνης, ο πληθυσμός της οποίας αυξήθηκε καθώς και η εμπορική κίνηση στο λιμάνι.
 Στην διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης το κάστρο της Μεθώνης δεν κατελήφθη από τους Έλληνες επαναστάτες, παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες που είχαν καταβάλλει, λόγω της σθεναρής αντίστασης του οχυρωμένου οθωμανικού πληθυσμού. Το 1825 αποβιβάστηκε στο λιμάνι της πόλης ο Ιμπραήμ και εγκαταστάθηκε εντός του κάστρου, το οποίο έγινε ορμητήριο των Αιγυπτίων κατά την διάρκεια της εκστρατείας τους στην Πελοπόννησο. Οι Αιγύπτιοι θα παραδοθούν αμαχητί το 1828 στο γαλλικό εκστρατευτικό σώμα του οποίου ηγείτο ο στρατηγός Μαιζών. Ο οικισμός τότε μεταφέρεται εκτός των τειχών, γίνεται το ρυμοτομικό σχέδιο πόλης ενώ το κάστρο που για αιώνες υπήρξε το κέντρο της κοινωνικής και οικονομικής ζωής της πόλης ερημώνεται.

Η Αρχαιολογική έρευνα:


 Στον όρμο της Μεθώνης, περί τα 300 μ. από το δημοτικό Camρing και σε βάθη 3,5 μέχρι 5,5μ. υπάρχουν εκτεταμένα οικοδομικά λείψανα κατά συστάδες. Ο καταποντισμένος προϊστορικός οικισμός, εμβαδού περί τα 120 στρέμματα, ανήκει στην μέση εποχή του χαλκού, -2000 έως -1600. 
  Από το 1993 διεξάγεται έρευνα της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων από όπου προέκυψαν χρήσιμα στοιχεία για την ερμηνεία του μηχανισμού με τον οποίο καταποντίστηκε οικισμός που είχε εντοπιστεί στον όρμο της Μεθώνης. Επίσης, έγινε επιφανειακός καθαρισμός των τότε ορατών τοίχων και μερική αποτύπωσή τους.
  Η έρευνα συνεχίστηκε από το 1994 και μετά με κύριο βάρος τον ανασκαφικό έλεγχο του καταποντισμένου οικισμού. Έγινε μία ανασκαφική τομή κάθετα σε τοίχο αποτυπωμένο από το 1993. Ο τρόπος κατάρρευσής του και τα καταπλακωμένα θραύσματα αγγείων συνηγορούν υπέρ μιας σεισμικής καταστροφής.
  Από ανασκαφικές τομές προέκυψε ότι κάτω από την επιφάνεια του βυθού τοίχοι διατηρούνται έως και σε βάθος έξι δόμων  και αποτελούνται κατά κανόνα από πλακώδεις πέτρες.Οι τοίχοι είναι κτισμένοι σε διπλές σειρές, εκτός των περιπτώσεων εκείνων που χρησιμοποιήθηκαν ακανόνιστοι ογκόλιθοι, οπότε έχουμε μία μόνον σειρά. Σημαντικό στοιχείο για την χρονολόγησή τους είναι και τοίχος σε διάταξη ιχθυάκανθας που πορεύεται δυτικά από μεγάλο κυκλικό οικοδόμημα.



  Ανασκάφηκε, επίσης, σε εσωτερική γωνία τετράπλευρου περίκλειστου χώρου (δωμάτιο;) ταφικό αγγείο με εγχυτρισμό δύο νηπίων. Η συντριπτική πλειοψηφία των οστράκων της τομής είναι Μεσοελλαδικής εποχής, με δείγματα και αμαυρόχρωμης και μινύειας κεραμικής, πέραν της χονδροειδούς. Όσον αφορά στο ταφικό αγγείο, είναι παράλληλο εκείνου που προέρχεται από το Νησακούλι Μεθώνης, θέση που έχει, τόσο χωροταξικά όσο και χρονολογικά, άμεση σχέση με τον οικισμό.
  Χελωνάκι ή Νησακούλι: "Νησί στο ανατολικό μέρος του κόλπου της Μεθώνης , ΝΔ της τοποθεσίας Παλιαελιάς. Επί της κορυφής της νησίδς διενηργήθη ανασκαφή τον Οκτωβρίου του 1968 και απεκαλύφθη μικρόν κτίσμα σχήματος; Γ, διαστάσεων 1,30χ Ο,55 χ Ο,22 καί 1,35 χ Ο,32 χ Ο,22. 'Ανευρέθησαν κεκαυµένα οστά ζώων, όστρακα και τμήματα αγγείων. Ή γη εκ της πυράς ήτο σκληροτάτη. Τα όστρακα χρονολογήθηκαν περί το τέλος της Μ.Ε. εποχής. Ό ανασκαφέας συνεπέρανε ότι πρόκειται περί βωμού".


Προϊστορική λίθινη άγκυρα που βρέθηκε στον όρμο της Μεθώνης

 Η κατάσταση διατήρησης των κτιρίων και οι παραμορφώσεις σε γωνίες τους καταδεικνύουν ένα ταχύτατο καταποντισμό τους από σεισμική δραστηριότητα.Ο καταποντισμός των κτιριακών λειψάνων στη Μεθώνη δεν μπορεί να ερμηνευθεί με μηχανισμούς της ευστατικής θεωρίας ούτε και με ταχεία ίσως για γεωλογικά αλλά αργή για αρχαιολογικά δεδομένα, τεκτονική καταβύθιση της τάξεως του 1-2μ. ανά χιλιετία.
  Ο βαθμός διατήρησης των λειψάνων αυτών συνηγορεί μόνον υπέρ μιας ταχύτατης κατακόρυφης τεκτονικής κίνησης, συνοδευόμενης βεβαίως από ανάλογη σεισμική δραστηριότητα, η οποία δεν σπανίζει στην περιοχή αυτή.
  Με τα πλέον απομακρυσμένα ορατά κτηριακά κατάλοιπα η έκταση του οικισμού στη Μεθώνη υπερβαίνει τα εκατό στρέμματα. Η ανακάλυψη και έρευνα του καταποντισμένου αυτού οικισμού αφ' ενός ανατρέπει εν μέρει τις μέχρι πρόσφατα κρατούσες απόψεις για τον τρόπο σχηματισμού των ακτογραμμών της περιοχής, αφ' ετέρου θα προσθέσει σημαντικές πληροφορίες για την Μέση Εποχή του Χαλκού, κυρίως για τον λόγο ότι η καταστροφή του, κατ' αυτόν τον τρόπο, τον άφησε αλώβητο από μεταγενέστερες αλλοιώσεις. Εξ άλλου, είναι ο δεύτερος μόλις προϊστορικός οικισμός μετά το Πλατυγιάλι (Πρωτοελλαδικής εποχής) και ο πρώτος της συγκεκριμένης περιόδου που ανασκάπτεται υποβρυχίως στην Ελλάδα.



  Πέραν αυτών, στην ίδια θαλάσσια έκταση, εντοπίστηκαν ναυάγια ιστορικών χρόνων (από βυζαντινά έως και οθωμανικής εποχής), παράκτιος μεσαιωνικός αγωγός ύδρευσης του φρουρίου της Μεθώνης, επιπλέον δε υπάρχει και ο βυθισμένος λιμενοβραχίονας του αρχαίου λιμανιού της Μεθώνης. Φυσικά το ενάλιο αυτό σύνολο σχετίζεται και με την διαχρονική ιστορία της Μεθώνης.


Σφαιρικά βλήματα κανονιών από ένα απ΄τα ναυάγια
Κανόνι: Όρμος Μεθώνης


Το μέλλον:


Κιονόκρανο Ιωνικού ρυθμού της Ρωμαϊκής εποχής που βρέθηκε εντός του κάστρου
Οι αναστυλωτικές εργασίες του Κάστρου των τελευταίων ετών δυστυχώς παρουσιάζουν δυσκολίες και καθυστερήσεις. Όταν κάποτε ολοκληρωθούν τότε ίσως ανοίξει ο δρόμος για την ανασκαφή και εντός του κάστρου το οποίο κρύβει πολλούς θησαυρούς. Εκτός από ευρήματα του μεσαίωνα και των Βυζαντινών χρόνων είναι σίγουρο ότι υπάρχουν της Κλασσικής, Ελληνιστικής και Ρωμαϊκής εποχής. 
Επίσης δυσκολίες υπάρχουν στην υλοποίηση της δημιουργίας του υποθαλάσσιου καταδυτικού πάρκου της Μεθώνης, η δημιουργία του οποίου έχει εξαγγελθεί. Ελπίζουμε να ξεπεραστούν τα προβλήματα και ο θαυμάσιος αρχαιολογικός χώρος της Μεθώνης αναδειχθεί και αξιοποιηθεί.

Βιβλιογραφία και παραπομπές:
- Φουτάκης Παναγιώτης: "Ιστορικές και νομισματικές νότες της αρχαίας Μεθώνης"
- Ιστότοπος: The GE.N.ESIS project
- Ιστότοπος: Υπουργείο Πολιτισμού
ΠΗΓΗ: Αριστομένης ο Μεσσήνιος


VIDEO: Τα υποβρύχια αρχαιολογικά ευρήματα στο Στενό και στον Όρμο της Μεθώνης








Το πρώτο γνωστό τεχνητό λιμάνι της προϊστορικής Ευρώπης

Το Τεχνητό "Λιμάνι του Νέστορος"
Το πρώτο γνωστό τεχνητό λιμάνι της προϊστορικής Ευρώπης


 Κατά τη διάρκεια των ερευνών του PRAP, ορισμένες από τις έρευνες των φυσικών επιστημόνων εξελίχθηκαν σε μια αναζήτηση στοιχείων που θύμιζε αστυνομικό μυθιστόρημα. Όλα άρχισαν με μια παλαιότερη μελέτη, σχετικά με την εξέλιξη του φυσικού τοπίου της δυτικής Μεσσηνίας. Είκοσι περίπου χρόνια πριν, οι συνάδελφοί μας John Kraft του πανεπιστημίου του Delaware, George Rapp και Stanley Aschenbrenner του Πανεπιστημίου της Minnesota, συνειδητοποίησαν ότι η κοίτη του ποταμού Σέλα, που περνά δίπλα από τη δυτική πλευρά του ανακτόρου (στον άνω Εγκλιανό), είχε εκτραπεί με ανθρώπινη παρέμβαση. Αιώνες πριν, το ποτάμι χυνόταν στον Κόλπο του Ναβαρίνου, ύστερα όμως εγκατέλειψε την παλαιά του κοίτη και σήμερα στρέφεται δεξιά, προς Δυσμάς, παρακάμπτει την πεδιάδα που πλημμύριζε και εκβάλλει στο Ιόνιο Πέλαγος.
 Ο Kraft και οι συνεργάτες του υπέθεσαν ότι αυτή η εκτροπή έγινε τεχνητά, για να προστατευθεί η εύφορη κοιλάδα στη βόρεια άκρη της λιμνοθάλασσας της Γιάλοβας- Οσμάναγα από τις ετήσιες πλημμύρες του ποταμού. Υπέθεσαν, επίσης, ότι η πιθανότερη περίοδος για μια τέτοια ανθρώπινη παρέμβαση στο υδρολογικό περιβάλλον, είναι η Ύστερη Εποχή του Χαλκού, γιατί από τη μυκηναϊκή περίοδο μας είναι γνωστά αρκετά ανάλογα έργα. Ανάμεσά τους, μια παρόμοια εκτροπή ποταμού στην Τίρυνθα λειτουργεί μέχρι σήμερα, πάνω από 3.000 χρόνια μετά την κατασκευή της.
 Όλα τα παραπάνω ήταν υποθέσεις, αποτελούσαν όμως έναυσμα για περαιτέρω έρευνα. Η στενή παρακολούθηση του ποταμού Σέλα αποτέλεσε, συνεκδοχικά, έναν από τους κύριους σκοπούς της γεωφυσικής έρευνας του PRAP, και μας απασχόλησε πέντε χρόνια, μέχρις ότου καταλήξαμε σε μια απλή εξήγηση για αυτό το περίπλοκο σύστημα.


 Κατά τη διάρκεια της πρώτης περιόδου εργασίας στο πεδίο, καθώς προσπαθούσαμε να συγκεντρώσουμε στοιχεία για την ιδιάζουσα πορεία του Σέλα, παρατήρησα ότι το ρεύμα διασχίζει μια προσχωσιγενή πεδιάδα με ασυνήθιστο ορθογώνιο σχήμα, μόλις λίγες εκατοντάδες μέτρα πριν βγει στο Ιόνιο Πέλαγος, βόρεια από το χωριό Ρωμανού (Εικ.1). Αυτή η ορθογώνια πεδιάδα μοιάζει σαν να ήταν μια μικρή τεχνητή λίμνη, που αργότερα προσχώθηκε. Αν αυτό ισχύει, τα εντυπωσιακά ευθύγραμμα όρια της πεδιάδας, τα οποία έχουν διαστάσεις 230 επί 320 μέτρα, και το γεγονός ότι βρίσκεται σε αμμώδες περιβάλλον, όπου είναι μάλλον απίθανο να εμφανιστούν φυσικές λίμνες, συνηγορούν υπέρ της τεχνητής δημιουργίας της λίμνης. Η μοναδική λογική χρήση μιας τεχνητής λίμνης, τόσο κοντά στη θάλασσα, θα ήταν εκείνη ενός προστατευμένου λιμανιού. Έτσι, από νωρίς, η υπόθεση εργασίας που διατυπώθηκε σχετικά με την ορθογώνια πεδιάδα κοντά στο Ρωμανού, ήταν ότι επρόκειτο για λιμάνι του βασιλείου της Πύλου, στην ύστερη Εποχή του Χαλκού, που κατόπιν προσχώθηκε.
 Το να διαπιστωθεί κατά πόσον υπήρχε κάποτε νερό στη λεκάνη, θεωρητικά τουλάχιστον, είναι εύκολο. Πρέπει να ερευνηθούν οι υπόγειες αποθέσεις, προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσον υπάρχουν στρώματα ιζημάτων στη στρωματογραφία, τα οποία δημιουργούνται μόνο κάτω από το νερό. Κατά τη διάρκεια, λοιπόν, της δεύτερης περιόδου εργασίας στο πεδίο, προσπαθήσαμε να κάνουμε μια σειρά από πυρηνοληψίες με τρυπάνι χειρός. Γρήγορα αποδείχτηκε ότι θεωρία και πράξη μπορεί να είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα. Όλες οι πυρηνοληψίες μας σταματούσαν σε μικρό βάθος, χτυπώντας σε παχύ, αδιαπέραστο, στρώμα από χαλίκια. Στο στάδιο αυτό ήμασταν έτοιμοι να αφήσουμε την πρώτη μας υπόθεση και να σταματήσουμε την έρευνα στη λεκάνη, ύστερα όμως από την ενθάρρυνση των αρχαιολόγων της ομάδας, που είχαν εξασφαλίσει επιπλέον χρηματοδότηση, επιστρέψαμε την επόμενη χρονιά με ένα περιστρεφόμενο μεγάλο τρυπάνι, το οποίο νοικιάσαμε από ντόπιο πηγαδά.


Χρησιμοποιώντας αυτό το τρυπάνι, μπορέσαμε να φτάσουμε βαθύτερα, παρά τη διαρκή απειλή της κατάρρευσης των τοιχωμάτων των οπών διάτρησης (Εικ.2). Κάτω από το χαλίκι ανακαλύψαμε ένα παχύ στρώμα πηλού. Ο πηλός αποτελεί απόθεση που δημιουργείται μόνο κάτω από νερό (Eικ.3). Έτσι, η αρχική υπόθεση, ότι η πεδιάδα μπορεί να αποτελούσε τεχνητή λιμνοδεξαμενή, επιβεβαιώθηκε. Στο επόμενο στάδιο, έπρεπε να διαπιστώσουμε κατά πόσον το νερό στη λίμνη ήταν αλμυρό ή γλυκό. Μικροσκοπική εξέταση των ιζημάτων από τις πυρηνοληψίες αποκάλυψε όστρακα εκατοντάδων οργανισμών, οι οποίοι ζούσαν αποκλειστικά σε θαλάσσιο περιβάλλον, οπότε και το νερό στη λίμνη πρέπει να συνδεόταν με την ανοικτή θάλασσα.


 Η ανακάλυψη αυτή επίσης συνηγόρησε υπέρ του ότι η λίμνη ήταν, έστω ενμέρει, τεχνητή, διότι δεν υπάρχει φυσική διαδικασία σχηματισμού τόσο κάθετων τοιχωμάτων λεκάνης σε τόσο μικρή απόσταση από τη θάλασσα. Κατόπιν η λεκάνη θα γέμισε, προφανώς πολύ γρήγορα, με το πολύ παχύ στρώμα χαλικιού, το οποίο μας δημιούργησε τόσα προβλήματα. Από γεωλογική άποψη, το περιβάλλον απόθεσης άλλαξε άρδην από το ένα άκρο στο άλλο. Πρώτα, η λεκάνη πρέπει να συγκέντρωσε χώμα φερμένο από τον άνεμο, και αργότερα γέμισε με φυσικό χαλίκι που μετέφερε ο ποταμός. Οι αποθέσεις χαλικιών προέρχονται από αλλαγές στην κοίτη ποταμών. Όταν λοιπόν ο Σέλας άλλαξε κοίτη, η τεχνητή λεκάνη γέμισε με χαλίκι από τον πυθμένα του.

 Είναι φανερό πως θα θέλαμε να βρούμε πότε κατασκευάσθηκε η λεκάνη, για πόσο λειτούργησε και πότε άλλαξε η κοίτη του ποταμού, οπότε και καταστράφηκε η λεκάνη. Οι πυρηνοληψίες από τη λιμνοθάλασσα της Γιάλοβας, οι οποίες ήταν με ασφάλεια χρονολογημένες και τις είχαμε πάρει κυρίως για να συλλέξουμε κόκκους γύρης, μας βοήθησαν να λύσουμε το πρόβλημα. Αποδείχτηκε ότι η ποσότητα φερτών υλικών που απέθετε ο ποταμός στη λιμνοθάλασσα της Γιάλοβας, μειώθηκε κατά πολύ γύρω στα -1200. Προφανώς οι Μυκηναίοι μηχανικοί επενέβησαν στη ροή του ποταμού Σέλα, αλλάζοντάς την αρχικά ενμέρει. Οπωσδήποτε, μετά το -1200, όταν κατέρρευσε η κεντρική, ανακτορική διοίκηση, το ποτάμι διάλεξε μόνιμα το συντομότερο δρόμο μέχρι το Ιόνιο Πέλαγος.
 Το ερώτημα ήταν γιατί οι Μυκηναίοι μηχανικοί ήθελαν να επέμβουν στο ποτάμι. Αυτό το πρόβλημα αποδείχτηκε το δυσκολότερο από όλα, γιατί η λεκάνη του λιμανιού και η νέα πορεία του ποταμού φαινόταν να αποκλείουν το ένα το άλλο. Μια τεχνητή λίμνη κοντά στη θάλασσα, που χρησίμευε ως καλά προφυλαγμένο λιμάνι, είναι κάτι απολύτως λογικό. Αυτή η κατασκευή, που αποκαλείται λιμάνι- κώθων, ήταν αρκετά συνηθισμένη και κατά την εποχή της φοινικικής κυριαρχίας στη Μεσόγειο. Κανένας μηχανικός, εντούτοις, δεν θα ήθελε να κατευθύνει το ποτάμι μέσα από μια ανάλογη λεκάνη, κυρίως επειδή τα φερτά υλικά που μεταφέρονται από το ρεύμα του ποταμού, ιδιαίτερα με τις χειμωνιάτικες πλημμύρες, θα γέμιζαν τη λεκάνη μέσα σε λίγα χρόνια.
 Από τη στιγμή που η λεκάνη ήταν αναμφισβήτητα τεχνητή, αρχίσαμε να εξετάζουμε το ενδεχόμενο οι αλλαγές στην κοίτη του ποταμού να είναι επίσης τεχνητές. Καταλήξαμε έτσι σε ισχυρά επιχειρήματα, ότι πρόκειται για τεχνητή αλλαγή, με σημαντικότερο το ότι η νέα πορεία του ποταμού περνούσε από τη μέση βραχώδους εξάρματος. Στο σημείο αυτό ζητήσαμε τη συμβουλή ενός ειδικού στη μυκηναϊκή υδρομηχανική και καλέσαμε τον Jost Knauss, του Πανεπιστημίου του Μονάχου, να συμμετάσχει στο πρόγραμμα. Ο Κnauss έχει μελετήσει όλα τα γνωστά υδραυλικά συστήματα που έχουν κατασκευάσει Μυκηναίοι μηχανικοί στο Γλα, την Τίρυνθα, τις Μυκήνες, την κεντρική Αρκαδία, και έχει γράψει τέσσερα βιβλία και πολλά άρθρα πάνω στο θέμα.
 Κατά την επιτόπια εργασία, ο Knauss εντόπισε τις αποθέσεις μιας μεγάλης λίμνης που βρισκόταν λίγο πιο μακριά από την τεχνητή λεκάνη, σε μεγαλύτερη απόσταση από την ακτή. Το βραχώδες έξαρμα που αναφέραμε παραπάνω, χώριζε τη λίμνη από τη λεκάνη. Αλλά ούτε κι αυτή η καινούργια ανακάλυψη εξηγούσε το σύστημα πίσω από την όλη κατασκευή. Το να υπάρχει μια λίμνη πάνω από ένα τεχνητό λιμάνι αυξάνει ακόμα πιο πολύ τον κίνδυνο να γεμίσει το λιμάνι από φερτά υλικά, όταν η λίμνη φουσκώνει ύστερα από ασυνήθιστα σφοδρή βροχόπτωση. Ο Jost Knauss έκανε λεπτομερείς παρατηρήσεις, συνέταξε χάρτες και διαγράμματα και, σε συνδυασμό με μια παρατήρηση του συνεργάτη του Daniel Vischer, από το Πολυτεχνείο της Ζυρίχης, κατέληξε, μετά το τέλος της ερευνητικής περιόδου του 1995, σε συμπεράσματα που αφορούν το σύνολο του συστήματος λίμνης- λιμανιού.


 Όλα είχαν τελικά σχέση με το επίθετο «αμμουδερή» Πύλος. Σήμερα έρημες αμμουδερές παραλίες εκτείνονται αρκετά χιλιόμετρα βόρεια από το Ρωμανού. Άμμος πρέπει να κάλυπτε την ακτή και κατά την ύστερη Εποχή του Χαλκού. Έτσι, με αυτές τις συνθήκες, προφανώς ήταν αδύνατο να διατηρηθεί η είσοδος της λεκάνης του λιμανιού ελεύθερη, χωρίς αποθέσεις και φερτά υλικά. Το νερό της θάλασσας που έμπαινε στη λεκάνη μετέφερε ποσότητες άμμου, με αποτέλεσμα σε μικρό χρονικό διάστημα να κλείνει η είσοδος του λιμανιού. Άρα η όλη κατασκευή του λιμανιού συνέφερε μόνον εφόσον θα εξασφαλιζόταν ότι δεν θα έκλεινε από τα φερτά υλικά. Για να το πετύχουν αυτό χρειαζόταν η διαρκής, σε μικρές ποσότητες, ροή καθαρού νερού. Μικρή ποσότητα καθαρού, χωρίς άμμο νερού, έρρεε στη λεκάνη του λιμανιού με σταθερή ροή και κατεύθυνση προς τη θάλασσα. Έτσι δεν μπορούσε να εισχωρήσει θαλασσινό νερό, με φερτά υλικά, στη λεκάνη.
  Άρα το ρεύμα του ποταμού άλλαξε, προκειμένου να καθαρίζεται η λεκάνη του λιμανιού. Το νερό όμως του ποταμού μεταφέρει κι αυτό πολλά υλικά, οπότε οι Μυκηναίοι μηχανικοί έπρεπε να κατασκευάσουν πρώτα μια «παγίδα» για τα φερτά υλικά, και έτσι εξηγείται η κατασκευή της λίμνης. Όταν το νερό του ποταμού έμπαινε στη λίμνη, έχανε την ορμητικότητά του και απέθετε στον πυθμένα της τα υλικά που μετέφερε. Κατόπιν, ένα μικρό ρεύμα καθαρού νερού, από την επιφάνεια της λίμνης, διοχετευόταν μέσω τεχνητού καναλιού στη λεκάνη του λιμανιού, ενώ το παραπανίσιο νερό έφευγε από την αρχική κοίτη του ποταμού, που έφτανε στη λιμνοθάλασσα της Γιάλοβας. Το σύστημα αυτό προφανώς έπρεπε να παρακολουθείται συνεχώς από άνθρωπο, ο οποίος ήλεγχε την ποσότητα νερού που έμπαινε στη λεκάνη και την ποσότητα βρώμικου νερού που έφευγε προς τη λιμνοθάλασσα της Γιάλοβας. Όταν έλειψε αυτή η παρακολούθηση, με την παρακμή του μυκηναϊκού βασιλείου, το ποτάμι ανενόχλητο πια διάλεξε το συντομότερο δρόμο, μέσα από την παλαιά λεκάνη του λιμανιού.
 Αυτή η τεχνητή λεκάνη στο Ρωμανού δεν αποτελεί μόνο το πρώτο γνωστό τεχνητό λιμάνι της προϊστορικής Ευρώπης δείχνει, επίσης, για πρώτη φορά, ότι η δεξιότητα των Μυκηναίων στην υδρομηχανική δεν περιοριζόταν στην οικιστική αποχετευτική και τα αρδευτικά συστήματα, αλλά περιλάμβανε και λιμενικές εγκαταστάσεις. Η ανακάλυψη αυτή μας δίνει νέες πληροφορίες για το θαλάσσιο εμπόριο και τα ταξίδια κατά την ύστερη Εποχή του Χαλκού. Μέχρι τώρα πολλοί μελετητές πίστευαν ότι κατά τη Μυκηναϊκή περίοδο, τα πλοία απλώς τα τραβούσαν έξω στην ακτή, προφανώς γιατί αυτή τη διαδικασία περιγράφει ο Όμηρος. Σήμερα γνωρίζουμε την ύπαρξη τεχνητών λιμανιών και ότι πρέπει να τα αναζητούμε με προσοχή, ακόμα και αν βρίσκονται θαμμένα κάτω από μέτρα χαλίκι.

Eberhard Zangger
"Το λιμάνι του Νέστορα" στο "Πύλος η αμμουδερή" Jack L. Davis

Αναπαράσταση Μυκηναϊκού πολεμικού πλοίου (περ. -1200). Η αναπαράσταση έχει γίνει με βάση την παράσταση που βρέθηκε σε πυξίδα που είχε τοποθετηθεί ως κτέρισμα σε έναν από τους δύο Θολωτούς τάφους της Τραγάνας, οι οποίοι βρίσκονταν σε κοντινή απόσταση από το τεχνητό λιμάνι

NEWS MESSINIA - ΜΕΣΣΗΝΙΑΚΑ ΝΕΑ και ΕΙΔΗΣΕΙΣ: Οδηγός επιβίωσης: Όλα όσα πρέπει να κάνετε σε περί...

NEWS MESSINIA - ΜΕΣΣΗΝΙΑΚΑ ΝΕΑ και ΕΙΔΗΣΕΙΣ: Οδηγός επιβίωσης: Όλα όσα πρέπει να κάνετε σε περί...: Σε μια εποχή που το περιβάλλον ασφάλειας επιβαρύνεται όλο και περισσότερο και ο εφιάλτης ενός πολέμου πέρα από την περιφερειακή σύγκρο...

MEΣΟΧΩΡΙ ΠΥΛΙΑΣ


Παρασκευή, 23 Ιουνίου 2017

Αφροδίτη της Μήλου


Στίχοι: Γεώργιος Δροσίνης Μουσική: Μίμης Πλέσσας Τραγούδι: Klaudia Delmer

Λίγο μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο, οι υπεύθυνοι του μουσείου του Λούβρου θέλησαν να αλλάξουν θέση στο πιο σημαντικό από τα εκθέματά του, την Αφροδίτη της Μήλου. Μόλις την σήκωσαν βρήκαν κάτω από το άγαλμα ένα κιτρινισμένο από τον καιρό χαρτάκι με ένα ποίημα του Γ. Δροσίνη. Το είχε "τρυπώσει" μια μικρή Ελληνίδα μαθήτρια που επισκέφθηκε το μουσείο πολλά χρόνια πριν. Αυτό το ποίημα έγινε τώρα πια τραγούδι αφού με τον Μίμη Πλέσσα ανταποκριθήκαμε στο κάλεσμα του Δήμου Μήλου για να στηρίξουμε την προσπάθεια επαναπατρισμού της Αφροδίτης από το Λούβρο στο νησί της.
Studio Live session-"Αφροδίτη της Μήλου"
Free the Beauty...www.takeaphroditehome.gr

Πέτρου και Παύλου ,επειτα απο 20 και πλέον χρονια ξανα λειτουργια στο Νιοκαστρο της Πυλου

Των πρωτοκορυφαιίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου ,επειτα απο 20 και πλέον  χρονια ξανα λειτουργια στο Νιοκαστρο της Πυλου ,Τεταρτη 28/6 απογευμα στις 19.00 εσπερινος και 29/6 το πρωι θεια λειτουργια , είσοδος ελεύθερη για το εκκλησίασμα .
 Στην Μεταμόρφωση του Σωτήρος στο Νιόκαστρο της Πύλου

3η Ημερίδα με θέμα "Παπα-Φώτης Λαυριώτης ο δια Χριστόν σαλός"

3η Ημερίδα με θέμα "Παπα-Φώτης Λαυριώτης ο δια Χριστόν σαλός"



Πραγματοποιήθηκε στὸν Ἱερὸ Ναὸ Ἁγίου Ἐλευθερίου-ὁδοῦ Ἀχαρνῶν, μὲ τὴν εὐλογία τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Ἱερωνύμου τοῦ Β΄, τὸ Σάββατο 20 Μαΐου 2017 ἡ 3η ἡμερίδα - ἀφιέρωμα στὸν ἀείμνηστο παπα-Φώτη Λαυριώτη, τὸν διὰ Χριστὸν σαλὸ τῆς Λέσβου.

Τὸ πρωὶ τελέσθηκε πολυϊερατικὴ Θεία Λειτουργία, προεστῶτος τοῦ Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτου π. Γαβριὴλ Ἀσπρολούπου, Πρωτοσυγκέλλου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἰλίου, Ἀχαρνῶν καὶ Πετρουπόλεως, μετὰ μνημοσύνου τοῦ ἀειμνήστου παπα-Φώτη, χοροστατοῦντος τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Ναζιανζοῦ κ. Θεοδωρήτου, ἐκπροσώπου τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Ἱερωνύμου τοῦ Β΄. Στὴ συνέχεια ὅλοι οἱ κληρικοὶ καὶ πλῆθος πιστῶν κατέβηκαν στὴν αἴθουσα τοῦ ἱεροῦ παρεκκλησίου τῆς Ὑπαπαντῆς, ὅπου προσφέρθηκε κέρασμα σὲ ὅλους. Στὶς 10:00 π.μ. ξεκίνησαν οἱ ἐργασίες τῆς ἡμερίδας. Ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Ναζιανζοῦ κ. Θεοδώρητος, ἀπηύθυνε χαιρετισμὸ ἐκ μέρους τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Ἱερωνύμου τοῦ Β΄. Πρῶτος ὁμιλητὴς ὁ Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτης π. Γαβριὴλ Ἀσπρολοῦπος, Πρωτοσύγκελλος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἰλίου, Ἀχαρνῶν καὶ Πετρουπόλεως, μίλησε μὲ θέμα «Τὸ τελευταῖο συλλείτουργο μὲ τὸν παπα-Φώτη Λαυριώτη».
Ἀκολούθησε ὁ Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτης π. Χρυσόστομος Χρυσόπουλος, ἱερατικὸς προϊστάμενος τοῦ Ἱ. Ν. Ἁγ. Ἀναργύρων Ἀττικῆς καὶ καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου Πειραιῶς, μὲ θέμα, «Διδάγματα ἀπὸ μιὰ ἐπιστολὴ τοῦ παπα-Φώτη». Ὁ αἰδεσιμολ. Πρωτ. π. Βασίλειος Πόπης, προϊστάμενος τοῦ Ἱ.Ν. Ἁγ. Σπυρίδωνος Πειραιῶς, μίλησε μὲ θέμα, «Οἱ προσωπικές μου ἐμπειρίες ἀπὸ τὴ γνωριμία μου μὲ τὸν ἀείμνηστο παπα-Φώτη Λαυριώτη».

Κατόπιν ἔλαβε τὸ λόγο ὁ αἰδεσιμολ. Πρωτ. π. Χρυσοβαλάντης Θεοδώρου, προϊστάμενος τοῦ Ἱ.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἁγ. Στεφάνου Ἀττικῆς, ὁ ὁποῖος ἀνέπτυξε τὸ θέμα, «Ὁ παπα-Φώτης Λαυριώτης ὡς αὐθεντικὸς κρίκος τῆς διὰ Χριστὸν σαλότητος». Ἰδιαίτερα βιωματικὴ ἡ ὁμιλία τοῦ αἰδεσιμολ. Πρωτ. π. Δημητρίου Ἀφαλωνιάτη, προϊσταμένου τοῦ Ἱ.Ν.Ἁγ. Ἀντωνίου Τρίγωνος Πλωμαρίου Λέσβου καὶ διαδόχου ἐφημερίου τοῦ ἀειμνήστου παπα-Φώτη Λαυριώτη, ὁ ὁποῖος μὲ χαριτωμένο λόγο παρουσίασε τὸ θέμα «Ἐμπειρίες ἀπὸ τὸν παπα-Φώτη Λαυριώτη, τὸν ἀείμνηστο προκάτοχό μου».

Ἐν συνεχείᾳ ὁ κ. Δημήτριος Πανοσκάλτσης, ἐρευνητὴς Ἱστορίας, δημοσιογράφος καὶ ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ, κάτοικος Πύλου Μεσσηνίας, μίλησε μὲ θέμα, «Ὅταν ἡ Παναγία ὑποδεικνύει τὸν Ἅγιό της, ποιός θὰ μποροῦσε νὰ τὸν ἀμφισβητήσει; Ἡ γνωριμία μου μὲ τὸν παπα-Φώτη καὶ οἱ τακτικές ἐπισκέψεις του στὴν Πύλο». Ὁ ἐλλογιμώτατος διδάσκαλος κ. Νικόλαος Καλλίτσας, κάτοικος Μυτιλήνης Λέσβου, ἀνέπτυξε τὸ θέμα «Παπα-Φώτης Λαυριώτης, ἀφανὴς ὁδοιπόρος τοῦ Χριστοῦ». Ἀκολούθησε ὁ Συνταγματάρχης ἐ. ἀ. κ. Εὐθύμιος Φασσιᾶς μὲ θέμα, «Ἡ γνωριμία μου μὲ τὸν παπα-Φώτη στὸ νησὶ τῆς Λέσβου».

Ὁ πρωτ. π. Κυριακὸς Μυκονιάτης, ἐφημέριος τοῦ Ἱ.Ν. Ἁγ. Νικολάου Ἀνακάσσης Ἁγ. Ἀναργύρων Ἀττικῆς, κατέθεσε τὶς δικές του ἀναμνήσεις ἀπὸ τὸν παπα-Φώτη. Τέλος ἡ ἐρίτιμος κ. Σοφία Καπέρδα, ποὺ εἶχε τὴν ἰδιαίτερη εὐλογία νὰ διακονήσει τὸν παπα-Φώτη σὲ πολὺ δύσκολες στιγμές, συγκίνησε τὸ ἀκροατήριο κάνοντας μιὰ κατάθεση ψυχῆς στὴν ὁμιλία της μὲ θέμα, «Ἡ ὑπομονὴ ἔχει μεγαλύτερη δύναμη ἀπὸ τὸν πόνο».
Συντονιστὴς τῆς ἡμερίδας ἦταν ὁ πρωτ. π. Θεμιστοκλῆς Χριστοδούλου, δρ. Θ. καὶ ἐφημέριος τοῦ Ἱ.Ν. Ἁγ. Ἐλευθερίου - ὁδοῦ Ἀχαρνῶν.
Νὰ εὐχηθοῦμε ὁ παπα-Φώτης νὰ πρεσβεύει στὸν Κύριό μας ὑπὲρ τῆς σωτηρίας τοῦ κόσμου καὶ τῆς ἐπιστροφῆς τῆς πατρίδος μας στὴν ὀρθόδοξη πίστη καὶ παράδοση.
http://www.orthmad.gr/news/3%CE%B7-%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%AF%CE%B4%CE%B1-%CE%BC%CE%B5-%CE%B8%CE%AD%CE%BC%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CF%80%CE%B1-%CF%86%CF%8E%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BB%CE%B1%CF%85%CF%81%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BF-%CE%B4%CE%B9%CE%B1-%CF%87%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CF%8C%CE%BD-%CF%83%CE%B1%CE%BB%CF%8C%CF%82

Δεκάδες διαδηλωτών πήραν στο κυνήγι τον δήμαρχο Αμαρουσίου και πρόεδρο της ΚΕΔΕ Γιώργο Πατούλη και άλλα μέλη της Ένωσης

Διαδηλωτές προπηλάκισαν και πήραν στο κυνήγι τον Πατούλη

Επεισοδιακή η κινητοποίηση των συμβασιούχων στους δήμους - Δείτε τις φωτογραφίες και το βίντεο του newsbeast.gr



22/06/2017
Διαδηλωτές προπηλάκισαν και πήραν στο κυνήγι τον Πατούλη






Δεκάδες διαδηλωτών πήραν στο κυνήγι τον δήμαρχο Αμαρουσίου και πρόεδρο της ΚΕΔΕ Γιώργο Πατούλη και άλλα μέλη της Ένωσης, ενώ η πορεία των συμβασιούχων των δήμων περνούσε έξω από το υπουργείο Εργασίας.
Οι διαδηλωτές τον προπηλάκισαν, του πέταξαν νερά και τον αποδοκίμασαν έντονα, με αποτέλεσμα να αποχωρήσει εσπευσμένα από το χώρο μαζί με τα υπόλοιπα μέλη της ΚΕΔΕ, ενώ αναβλήθηκε η προγραμματισμένη συνάντηση με τον Πάνο Σκουρλέτη.
Τελικά ο κ. Πατούλης φυγαδεύθηκε στο υπουργείο Εργασίας.
6241756880_IMG_45536241756880_IMG_45606241756880_IMG_45786241756880_IMG_45906241756880_IMG_46016241756880_IMG_46056241756880_IMG_46206241756880_IMG_46286241756880_IMG_46476241756880_IMG_46816241756880_IMG_46986241756880_IMG_4725

Λίγο νωρίτερα, οι διαδηλωτές πέταξαν σκουπίδια, μπογιές και διάφορα άλλα αντικείμενα, ενώ στη συνέχεια έβαλαν φωτιά στα σκουπίδια, με αποτέλεσμα η ατμόσφαιρα να γίνει αποπνικτική.

IMG_6886IMG_6887IMG_6888IMG_6890IMG_6891IMG_6892IMG_6895IMG_6896
Βίντεο / Φωτογραφίες: Γιάννης Κέμμος
http://www.newsbeast.gr/greece/arthro/2741510/diadilotes-piran-sto-kinigi-ton-patouli

NEWS MESSINIA - ΜΕΣΣΗΝΙΑΚΑ ΝΕΑ και ΕΙΔΗΣΕΙΣ: ΑΓΙΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΧΑΡΝΩΝ - 3η Ημερίδα για τον παπ...

NEWS MESSINIA - ΜΕΣΣΗΝΙΑΚΑ ΝΕΑ και ΕΙΔΗΣΕΙΣ: ΑΓΙΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΧΑΡΝΩΝ - 3η Ημερίδα για τον παπ...:   του Δημήτρη Πανοσκάλτση  Η Πυλος ηταν παντου ....των αναξιων δουλων σου, Αναστασιου Κουφου και Δημητριου Πανοσκαλτση πρέσβευε Χριστώ...

Τρίτη, 20 Ιουνίου 2017

ΜΕ ΤΟΣΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ;; ΘΑ ΕΥΩΔΙΑΣΕΙ Ο ΔΗΜΟΣ ΠΥΛΟΥ ΝΕΣΤΟΡΟΣ !!!

ΜΕ ΤΟΣΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ;; ΘΑ ΕΥΩΔΙΑΣΕΙ Ο ΔΗΜΟΣ ΠΥΛΟΥ ΝΕΣΤΟΡΟΣ !!!


η φωτογραφία είναι από την επίσκεψη του Αλέξη Χαρίτση στις 24/3/2017 στο δημο Πυλου Νέστορος








Σε τρις αποφάσεις   απευθείας ανάθεσης προμήθειας προχώρησε χθες 19/6/2017 ο  Δήμαρχος Πύλου - Νέστορος για να ομορφύνει  !!! τον δημο όπως αναρτήθηκε στο Διαύγεια  με συνολικό κόστος 17.663.09 ευρω


1) Απόφαση Δημάρχου για απευθείας ανάθεση “προμήθεια σπόρων – δενδρυλλίων – φυτών δ.ε. Νέστορος”
https://diavgeia.gov.gr/decision/view/%CE%A9%CE%9B89%CE%A91%CE%92-%CE%A97%CE%93


https://diavgeia.gov.gr/doc/ΩΛ89Ω1Β-Ω7Γ?inline=true


2)Απόφαση Δημάρχου για απευθείας ανάθεση “προμήθεια σπόρων – δενδρυλλίων – φυτών δ.ε. Πύλου”
https://diavgeia.gov.gr/decision/view/%CE%A9%CE%971%CE%A9%CE%A91%CE%92-%CE%9A0%CE%A3


https://diavgeia.gov.gr/doc/ΩΗ1ΩΩ1Β-Κ0Σ?inline=true


3)Απόφαση Δημάρχου για απευθείας ανάθεση “προμήθεια σπόρων – δενδρυλλίων – φυτών δ.ε. Πύλου”


https://diavgeia.gov.gr/decision/view/64%CE%955%CE%A91%CE%92-%CE%9B%CE%99%CE%9C


https://diavgeia.gov.gr/doc/64Ε5Ω1Β-ΛΙΜ?inline=true


O χρόνος παράδοσης των υλικών ορίζεται έως 31-12-2017.