Website counter free counters

Κυριακή, 11 Απριλίου 2021

Ο φιλελληνισμός του Βίκτωρος Ουγκό | tovima.gr Τα φιλελληνικού χαρακτήρα ποιήματα της συλλογής Τα Ανατολικά του Βίκτωρος Ουγκό που δημοσιεύονται στο Παρίσι μετά τη ναυμαχία του Ναυαρίνου

 

Ο φιλελληνισμός του Βίκτωρος Ουγκό

Ο φιλελληνισμός του Βίκτωρος Ουγκό * Με αφορμή τον εορτασμό των 200 χρόνων από τη γέννηση του γάλλου ποιητή και μυθιστοριογράφου μια αναφορά στα ποιήματά του που υμνούν την Επανάσταση του »21 ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗ ΤΑΜΠΑΚΗ-ΙΩΝΑ Τα φιλελληνικού χαρακτήρα ποιήματα της συλλογής Τα Ανατολικά του Βίκτωρος Ουγκό που δημοσιεύονται στο Παρίσι μετά τη ναυμαχία του Ναυαρίνου, πέρα από την αξία των συναισθημάτων αλληλεγγύης

Ο φιλελληνισμός του Βίκτωρος Ουγκό | tovima.gr

Τα φιλελληνικού χαρακτήρα ποιήματα της συλλογής Τα Ανατολικά του Βίκτωρος Ουγκό που δημοσιεύονται στο Παρίσι μετά τη ναυμαχία του Ναυαρίνου, πέρα από την αξία των συναισθημάτων αλληλεγγύης προς τον ελληνικό λαό, φέρουν τη σφραγίδα των υφολογικών αναζητήσεων του ποιητή που επεξεργάζεται με επιμέλεια τη μορφή τους εξασφαλίζοντας τη διαχρονική αξία που εξέλιπε από τις φιλελληνικές συνθέσεις άλλων φιλελλήνων ποιητών αυτής της περιόδου. Επίσης τα περισσότερα ποιήματα της συλλογής αυτής εμπνέονται από την Ανατολή και εντάσσονται στη θεματική του εξωτισμού και της γλαφυρότητας του «Λεβάντε». Εξάλλου η Ελληνική Επανάσταση του 1821 συμπίπτει με την έξαρση του ενδιαφέροντος στη Γαλλία για τις ανατολικές σπουδές, τα ταξίδια στην Ανατολή, τις μεταφράσεις ή τη συγγραφή έργων με ανάλογα θέματα. Το περιηγητικό έργο του Σατομπριάν και άλλων ταξιδιωτών, η μετάφραση ελληνικών δημοτικών τραγουδιών στη γαλλική γλώσσα από τον Φοριέλ, οι σχετικές με την Ελλάδα εκδόσεις του Πουκεβίλ και η επίδραση του λόρδου Μπάιρον εντείνουν το ενδιαφέρον για την Ελλάδα που κορυφώνεται με τα επαναστατικά γεγονότα.


Οι φιλελληνικές ιδέες του Ουγκό που εμπνέονται από τον απελευθερωτικό αγώνα του επαναστατημένου ελληνικού έθνους, το πάθος για την ελευθερία και τη λύτρωσή του από τον τουρκικό ζυγό, ξεχωρίζουν στη θεματική που αναπτύσσεται κάτω από την επίδραση και την έλξη που ασκεί ο οριενταλισμός. Ποιητικές τεχνικές επιλέγονται ελεύθερα ώστε να εκφράσει ο ρομαντικός ποιητής τα στοιχεία που τον συγκινούν: επαναστατικά γεγονότα όπως η πτώση του Μεσολογγίου και η ναυμαχία του Ναυαρίνου, βιωματικά στοιχεία, διακείμενα του φιλελληνικού κινήματος στη Γαλλία κατά την περίοδο 1821-1828, συναισθήματα ενθουσιασμού για την ελληνική εξέγερση, πρωταγωνιστές της Επανάστασης, ανώνυμους ήρωες, εικόνες, εντυπώσεις, ονειροπολήσεις, σκέψεις, μυστηριακή περιήγηση σε τοπία μακρινά της Ανατολής, την οποία ο Ουγκό ποτέ δεν επισκέφθηκε – Αραβία, Περσία, Τουρκία, Ελλάδα, Ισπανία -, γλαφυρότητα της ζωής, των ηθών και εθίμων κτλ. Με αισθαντικές εξωτικές εικόνες η λυρικο-επική ρομαντική ποίηση χρωμάτων, ηχητικών σημείων και μουσικότητας των Ανατολικών παραπέμπει συχνά σε φορμαλιστικές, νεωτερικές για την εποχή, επιλογές προαναγγέλλοντας το κίνημα του παρνασσισμού. Ο χειμαρρώδης ποιητικός λόγος του Ουγκό αναπτύσσει τις φιλελληνικές ιδέες όχι τόσο με την οργάνωση και την αντικειμενικότητα των πολιτικών επιχειρημάτων όσο με την υποκειμενική παρόρμηση και τη φαντασία του ρομαντικού.


Στις 9 Νοεμβρίου 1828 κυκλοφορούν στο Παρίσι τα νέα για τη ναυμαχία του Ναυαρίνου και λίγες ημέρες αργότερα ο Ουγκό συνθέτει ένα μέρος του ποιήματος που φέρει τον ομώνυμο τίτλο Ναυαρίνο. Ηδη από το 1826 οι στίχοι του ποιήματος Οι κεφαλές στο Σεράι, το οποίο δημοσιεύεται στην «Εφημερίδα των Συζητήσεων», μαρτυρούν τη συγκίνηση του ποιητή για το θλιβερό γεγονός της πτώσης του Μεσολογγίου. Με την έκδοση των Ανατολικών, που πραγματοποιείται τον Ιανουάριο του 1829, ο Ουγκό συμμετέχει στην ποιητική εκστρατεία της φιλελληνικής ποίησης με συνθέσεις ποιητικής αξίας που επισφραγίζουν την πλούσια παραγωγή φιλελληνικών στίχων, ωδών, τραγουδιών, διθυράμβων, συμμετοχών σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς όχι μόνο εκ μέρους των μεγάλων γάλλων ποιητών αλλά και ελασσόνων, ακόμη και ανωνύμων πολιτών που στρατεύονται για τον αγώνα των Ελλήνων. Αντίθετα με την πατριωτική αυτή ποίηση, με τα χαρακτηριστικά της μετάβασης από τον υστεροκλασικισμό στον ρομαντισμό, ο Ουγκό δίνει έμφαση στην επεξεργασία της μορφής, των λέξεων και των ρυθμών, λαμβάνοντας πιθανόν υπόψη τις υποδείξεις των κριτικών των εντύπων του περιοδικού Τύπου «Le Globe» και «Revue Encyclopedique» που συχνά σχολιάζουν τη μετριότητα της γραφής της λογοτεχνικής φιλελληνικής παραγωγής, η οποία, κατά τη γνώμη τους, δεν ανταποκρίνεται στο μεγαλείο της αυτοθυσίας των Ελλήνων και προσανατολίζεται κυρίως σε θέματα της αρχαίας παρά της σύγχρονης Ελλάδας.


Η αδελφική έξαρση και ο ενθουσιασμός για την Ελλάδα χαρακτηρίζουν τον Ουγκό, όπως και τους περισσότερους ποιητές και διανοουμένους της εποχής, και καταγράφονται σε μαχητικούς τόνους, όπως στους εξής στίχους, όπου πρωτοστατούν τα επαναστατικά ιδεώδη της Γαλλικής Επανάστασης και κυρίως η αρχή της ελευθερίας, ριζωμένης στη συλλογική μνήμη του 19ου αιώνα:


«Στην Ελλάδα, εμπρός, ω φίλοι!


Εκδίκηση και λευτεριά!».


Η υπόθεση της Ελλάδας παρουσιάζεται «υπεράνω πολιτικής» και καταδικάζεται η αδιαφορία των κυβερνήσεων και της Καθολικής Εκκλησίας. Τονίζεται το καθήκον συμπαράστασης των Γάλλων προς τους Ελληνες, η περηφάνια τους για τη συμμετοχή στη ναυμαχία του Ναυαρίνου όπου, σύμφωνα με τον στίχο του Ουγκό, όταν «η Γαλλία μπαίνει στη μάχη, η τύχη αλλάζει» για την Ελλάδα. Κατά την περιγραφή της ναυμαχίας προβάλλεται η μορφή του Κανάρη, ενώ η μέθη της νίκης που φαίνεται να κέρδισε η κοινή γνώμη, κάτω από την πίεση του φιλελληνικού κινήματος, γίνεται και μέθη των λέξεων για τον ποιητή.


Ο ποιητής δεν παραλείπει να υπογραμμίσει τις στενές σχέσεις της Γαλλίας με την Ελλάδα. Την αποκαλεί μητέρα του δυτικού πολιτισμού, καθώς ο ουμανισμός και η Αναγέννηση επέβαλαν τα ιδανικά του ευρωπαϊκού πολιτισμού που διαμορφώθηκαν με τις κλασικές σπουδές, με τη μελέτη των αρχαίων ελληνικών κειμένων:


«(…)Ελλάδα του λόρδου Μπάιρον, Ελλάδα του Ομήρου


Εσύ γλυκιά αδελφή, εσύ δική μας μάνα».


Παρατηρείται επιλογή γραμματικοσυντακτικών δομών και εκφραστικών μέσων, όπως ευθύς λόγος, ερωτηματικός τύπος, επαναλήψεις, εμφατική χρήση της προστακτικής, που μπορούν να θεωρηθούν επιδράσεις από τη λαϊκή ποίηση και από τα Δημοτικά Τραγούδια της Σύγχρονης Ελλάδας, η μετάφραση των οποίων από τον Φοριέλ είχε μεγάλη απήχηση στη Γαλλία, όπως έχει ήδη διαπιστωθεί και σε άλλες κριτικές προσεγγίσεις. Το παρακάτω απόσπασμα που ζωντανεύει τη φωνή του Κανάρη είναι χαρακτηριστικό:


«Αδέλφια μου, αν πίσω γυρίσω ζωντανός, το Μεσολόγγι αν γλιτώσει,


Τάζω καινούργια εκκλησιά του Ιησού Χριστού να χτίσω.


Αν πεθαμένος στου Χάροντα τη μαύρη νύχτα πέσω


Από κείνη που κανείς επιστροφή δεν έχει


Κι αν όλο το αίμα μου χυθεί, αυτό που έχει απομείνει


Σε χώματα ελεύθερα τη στάχτη μου να θάψτε


Στου ήλιου το φως, την ξαστεριά, το μνήμα μου να σκάψτε».


Δεν διαφεύγουν από την πένα του Ουγκό ήρωες όπως ο Κανάρης, ο Μπότσαρης, ο επίσκοπος Ιωσήφ και άλλοι επώνυμοι ή ανώνυμοι, ο γάλλος φιλέλληνας Φαβιέρος, μνήμες από τις βιαιότητες του Αλή Πασά, του οποίου η φοβερή ιδιοσυγκρασία καταγράφεται στον πρόλογο της συλλογής, ως το αρνητικό αντιστάθμισμα του Ναπολέοντα, καθώς και πρόσωπα και γεγονότα που συγκλόνισαν τη γαλλική κοινή γνώμη κατά την Επανάσταση του 1821.


Στο γνωστό ποίημα Το ελληνόπουλο ο ποιητής αντλεί την έμπνευσή του από την καταστροφή της Χίου, όπως ο Ντελακρουά και πλήθος άλλων φιλελλήνων, και από την ευαισθησία του στη στράτευση μικρών παιδιών στον απελευθερωτικό αγώνα της εθνικής παλιγγενεσίας.


Στον συσπειρωμένο κύκλο των ρομαντικών γύρω από τον Ουγκό ανήκει και ο φιλέλληνας Ερνέστ Φουινέ, ο οποίος κατά την ίδια περίοδο μεταφράζει ανατολική ποίηση που δημοσιεύεται το 1820 με τίτλο Επιλογή ανατολικών ποιήσεων και είναι πιθανόν να έχουν αμοιβαία επηρεαστεί. Ο Φουινέ, εκτός από τους φιλελληνικούς στίχους, συγγράφει επίσης διήγημα με τίτλο Το ελληνόπουλο Νικόλας, που περιλαμβάνεται σε συλλογή περιηγητικών αφηγήσεων και του οποίου η ανάπτυξη της πλοκής παραπέμπει στην παραπάνω έμμετρη σύνθεση του Ουγκό.


Είναι πεποίθηση για τον Ουγκό, όπως και για όλους αυτούς που είχαν διδαχθεί τα κλασικά γράμματα, το χρέος της Γαλλίας προς την Ελλάδα, που θεωρείται πνευματική μητέρα. Είναι επίσης πεποίθησή του ότι η επανάσταση, η αγωνιώδης διαμαρτυρία, «είναι δύναμη, είναι πρόσκληση ενώπιον του Θεού» που συντρίβει τους δυνάστες. Ο Ουγκό, που ήταν βασιλικός, συντηρητικός, προσχωρεί στη δημοκρατική παράταξη μετά την άνοδο του Ναπολέοντα Γ’ στην Προεδρία της Δημοκρατίας, το 1849. Ασκεί αντιπολίτευση στη μοναρχία όταν παραβιάζεται το Σύνταγμα και ποδοπατούνται τα κεκτημένα δικαιώματα του λαού κατά την περίοδο της Β’ Αυτοκρατορίας. Ωστόσο πάντα εκδήλωνε την ευαισθησία του στον ρόλο του ποιητή που τάσσεται υπέρ του αγώνα του λαού για την ελευθερία και κατά της εξαθλίωσης. Γράφει, το 1839, σε ποίημα σχετικό με την κοινωνική, πολιτιστική αποστολή του ποιητή-οραματιστή:


«Ο ποιητής σε χαλεπούς καιρούς


Ερχεται να ετοιμάσει καλύτερες μέρες.


Είναι άνθρωπος της ουτοπίας,


Τα πόδια εδώ, τα μάτια αλλού.


Αυτός είναι που σε κάθε νου,


Σαν τους προφήτες, κάθε εποχή,


Με το χέρι που τα πάντα κρατεί


Πρέπει, είτε κάποιος τον βρίσει


Είτε τον εγκωμιάσει,


Σα μια δάδα που κραδαίνει,


Το μέλλον να λαμπαδιάσει!».


Η αντίληψη αυτή του ποιητή-προφήτη, που στρατεύεται ως οδηγητής του λαού, χαρακτηρίζει την κυρίαρχη τάση του ρομαντισμού μετά το 1830 στη Γαλλία. Εν τούτοις και κατά την Ελληνική Επανάσταση, που συμπίπτει με την περίοδο των αισθητικών αναζητήσεών του, ο Ουγκό εμπνέεται από την εθνική αναγέννηση των Ελλήνων που θυσιάζονται για την ελευθερία τους στη μάχη κατά της δεσποτικής οθωμανικής κυριαρχίας. Μπορεί στην εισαγωγή της πρώτης έκδοσης των Ανατολικών να διατυπώνονται ορισμένες σκέψεις που να δίνουν την εντύπωση ότι υποβαθμίζεται ο φιλελληνισμός ως πηγή έμπνευσης έναντι των στοιχείων «καθαρής» ποίησης όπως: έμφαση στις λεπτομερείς περιγραφές, στο πλούσιο λεξιλόγιο, στην επεξεργασία κυρίως της μορφής, στη γραφικότητα, στη μαγεία του εξωτισμού. Πέρα από αυτά, όμως, τα φιλελληνικά κείμενα της συλλογής αυτής αποδίδουν τα ενθουσιώδη συναισθήματα συμπάθειας και αδελφοσύνης του γαλλικού λαού για τους Ελληνες, την κοινή ευρωπαϊκή συνείδηση, και συμβάλλουν με την αισθητική υπεροχή τους στην ακτινοβολία της φιλελληνικής ποίησης.


Η κυρία Φρειδερίκη Ταμπάκη-Ιωνά είναι καθηγήτρια Γαλλικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Το είπε ΩΜΑ ο Κυριάκος! Έφτασε η ώρα που...

Κτυπήθηκαν οι πυρηνικές εγκαταστάσεις στο ΙΡΑΝ - ξεκινάει η ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ;

 

ΤΩΡΑ στο ΕΛΕΟΣ του ΑΓΙΟΥ ΘΕΟΥ - Κτυπήθηκαν οι πυρηνικές εγκαταστάσεις στο ΙΡΑΝ - ξεκινάει η ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ;

 


Φώτο από 

https://www.bbc.com/


ΛΟΓΩ ΤΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ ΤΩΡΑ ΣΤΗΝ Μ ΑΝΑΤΟΛΗ και το ΙΡΑΝ 

Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΜΑΣ ΕΛΕΗΣΕΙ
EKTAKTO: To Iσραήλ έπληξε τις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν - Μεγάλη ζημιά στις συσκευές φυγοκέντρησης - Τεχεράνη: "Είναι πυρηνική τρομοκρατία"

    " ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ λέει ο πρόεδρος του Ιράν" ΠΗΓΗ  

Ιράν πυρηνικό: «Τρομοκρατική πράξη» σε υπόγεια εγκατάσταση Natanz  

ΠΗΓΗ https://www.bbc.com/news/world-middle-east-56708778









Γέρων Θεόδωρος « θα ακούσετε ότι οι Εβραίοι χτύπησαν το πυρηνικό πρόγραμμα της Περσίαςτου Ιράν.


https://konstantinoupolipothoumeno.blogspot.com

ΣΤΩΜΕΝ καλώς

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας 


Ανοίγει μέσα από το γερμανικό κοινοβούλιο ο δρόμος για τις γερμανικές αποζημιώσεις;

 

Ανοίγει μέσα από το γερμανικό κοινοβούλιο ο δρόμος για τις γερμανικές αποζημιώσεις;

Βρείτε μας
Μετά την κατάθεση σχετικών ψηφισμάτων από Γερμανούς βουλευτές των Πρασίνων και των Αριστερών ανοίγει άραγε ο δρόμος για τις γερμανικές αποζημιώσεις;
Κινείται, όντως, ξαφνικά στην ίδια τη Γερμανία, το πολύπαθο «μέτωπο» των Γερμανικών Oφειλών προς την Ελλάδα, μετά την αναπάντεχη πρωτοβουλία Πρασίνων κι Αριστερών να καταθέσουν, με αφορμή την 80ή επέτειο από την επίθεση της Wehrmacht εναντίον της Ελλάδας στις 6 Απριλίου του 1941, την περασμένη εβδομάδα, στο Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο ψηφίσματα, προκειμένου να αναγνωριστεί ότι το θέμα των επανορθώσεων και αποζημιώσεων παραμένει ανοιχτό και ότι η Ελλάδα ουδέποτε παραιτήθηκε από τις αξιώσεις της;
Για μια «πρώτη δικαίωση του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Γερμανικών Oφειλών προς την Ελλάδα αλλά και του Μανώλη Γλέζου» με τα δυο ψηφίσματα που φέραν στο γερμανικό κοινοβούλιο Πράσινοι κι Αριστεροί (Die Linke), ζητώντας να ρυθμιστούν επιτέλους οι αποζημιώσεις, κάνει πάντως λόγο στο Sputnik ο συγγραμματέας του Εθνικού Συμβουλίου Αριστομένης Συγγελάκης.
Όπως ήταν αναμενόμενο με ευρεία πλειοψηφία το γερμανικό Κοινοβούλιο απέρριψε τα ψηφίσματα, καθώς καταψηφίστηκαν από τους βουλευτές των Χριστιανοδημοκρατών (CDU), των Χριστιανοκοινωνιστών (CSU), των Σοσιαλδημοκρατών (SPD), των Φιλελευθέρων (FDP) και της ακροδεξιάς Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD).
Προηγουμένως παρόλα αυτά ο πρώην συμπρόεδρος του Die Link Γκρέγκορ Γκίζι έθεσε μεταξύ άλλων και τη στάση της Γερμανίας σκανδαλωδώς υπέρ της Τουρκίας, λόγω των γερμανικών εξαγωγών, σε ένα βίντεο που έχει γίνει viral στο διαδίκτυο, ενώ η Χάικε Χένσελ, από το ίδιο κόμμα, έκανε εκτενή ανάλυση για το θέμα των γερμανικών οφειλών. Αμφότεροι έχουν και στο παρελθόν ανακινήσει το θέμα.


Μέρκελ και SPD:Δεν μπορούν να πληρώσουν οι Γερμανοί

Μέρκελ και SPD επανέλαβαν πάντως ότι «δεν μπορούν να πληρώσουν οι Γερμανοί» κι ότι το θέμα είναι λήξαν «χωρίς όμως να εξηγούν το πώς» επισημαίνει ο κ. Συγγελάκης.
Στο μοναδικό σημείο που όλοι συμφώνησαν είναι οι σφαγές των Ελλήνων από τις ναζιστικές κατοχικές δυνάμεις.
«Το σημαντικό είναι ότι αυτό έγινε μέσα στη γερμανική βουλή, με πρωτοβουλία Γερμανών, και δόθηκε τόσο βάρος» προσθέτει ο κ. Συγγελάκης. «Είναι μια ακτίνα φωτός» εκτιμά.

«Μη θέμα για τους Γερμανούς το ζήτημα των πολεμικών επανορθώσεων»

Υπάρχει και η άλλη άποψη. «Το ζήτημα των πολεμικών επανορθώσεων παραμένει, δυστυχώς, μη-θέμα για τους Γερμανούς, όσο και όπως και αν τίθεται από την ελληνική πλευρά μέχρι τώρα» μας προσγειώνει απότομα η Ελληνίδα ανταποκρίτρια με έδρα τη Γερμανία κα Φαίη Καραβίτη.
«Με αφορμή την 80ή επέτειο από την επίθεση της Wehrmacht εναντίον της Ελλάδας στις 6 Απριλίου του 1941, οι Πράσινοι υπέβαλαν την περασμένη εβδομάδα στο Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο ψήφισμα με το οποίο ζητούσαν να αναγνωριστεί ότι το θέμα των επανορθώσεων και αποζημιώσεων που παραμένει ανοιχτό και ότι η Ελλάδα ουδέποτε παραιτήθηκε από τις αξιώσεις της, καθώς και ότι η γερμανική θέση είναι νομικά αμφισβητήσιμη, ενώ ζητούσαν από τη Βουλή να απαιτήσει από την κυβέρνηση να αλλάξει στάση στο θέμα του αναγκαστικού κατοχικού δανείου» μας εξηγεί η κα Καραβίτη, διευκρινίζοντας ότι «ρητά πάντως ούτε οι Πράσινοι ζητούσαν καταβολή επανορθώσεων, καθώς γνωρίζουν ότι κάτι τέτοιο θα ήταν απίθανο να βρει ανταπόκριση. Αντιθέτως, αυτό το θέτει η Αριστερά. Ουσιαστικά, η πρωτοβουλία είχε ως στόχο την αλλαγή στάσης του Βερολίνου και την έναρξη κάποιου είδους διαπραγμάτευσης με την Αθήνα. Πράσινοι και Αριστερά πάντως είναι τα μόνα γερμανικά κόμματα που εξακολουθούν να συζητούν το θέμα».

Τύχη με τις αποζημιώσεις μόνο με Πράσινους κι Αριστερούς στην κυβέρνηση

«Για τα υπόλοιπα κόμματα και κυρίως για την γερμανική κυβέρνηση, το ζήτημα θεωρείται νομικώς και πολιτικώς διευθετημένο με την Συνθήκη 2+4 που αφορά τις συνέπειες της Γερμανικής Ενοποίησης του 1990 στο πεδίο της Εξωτερικής Πολιτικής» συνεχίζει η συνομιλήτριά μας.
«Αυτή είναι η απάντηση που δίνει πάγια κάθε γερμανική κυβέρνηση ως τώρα και δεν βλέπω να αλλάζει, εκτός ίσως αν στις εκλογές του Σεπτεμβρίου υπάρξει κάποια σοβαρή ανατροπή συσχετισμών και οι Πράσινοι- ενδεχομένως και η Αριστερά- βρεθούν στην κυβέρνηση».
«Αυτό πάντως που δεν λέει ποτέ το Βερολίνο είναι ότι στην Συνθήκη "2+4" δεν γίνεται ρητή αναφορά σε αποζημιώσεις. Επιπλέον, πολλά από τα κράτη που δέχτηκαν επίθεση από την ναζιστική Γερμανία, όπως η Ελλάδα και η Πολωνία, δεν συμμετείχαν στις διαπραγματεύσεις για τη σύναψή της. Και έχει μεγάλο ενδιαφέρον για τις ελληνικές διεκδικήσεις ότι η Επιστημονική Υπηρεσία της Bundestag έχει, σε γνωμοδότησή της, αμφισβητήσει την γερμανική στάση. "Η θέση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης είναι βάσιμη από απόψεως Διεθνούς Δικαίου, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι πειστική", ανέφερε στο σκεπτικό της η Επιτροπή τον Ιούνιο του 2019, σημειώνοντας ότι δεν μπορεί να τεκμηριωθεί ότι τα ελληνικά αιτήματα έχουν παραγραφεί. Άλλωστε η Ελλάδα δεν παραιτήθηκε ποτέ από τις επανορθώσεις και έχει επανειλημμένα προβάλει τις αξιώσεις της- έστω σε επίπεδο πολιτικών δηλώσεων» καταλήγει η κα Καραβίτη.
Είναι χαρακτηριστικό ότι η ελληνική κυβέρνηση απέφυγε να τοποθετηθεί για τα όσα διαδραματίστηκαν για τις ελληνικές διεκδικήσεις στην γερμανική ομοσπονδιακή βουή.
Ερωτηθείς παρόλα αυτά ο κ. Γεννηματάς (ελληνικό ΥΠΕΞ) από το γερμανικό πρακτορείο ειδήσεων DPA επανέλαβε ότι υφίστανται ακόμη οι διεκδικήσεις της ελληνικής πλευράς και ότι αυτή θα ασκήσει κάθε μέσο για αυτές.
Ωστόσο, στο τέλος του τηλεγραφήματος του πρακτορείου «χτυπήθηκε» ότι η ελληνική κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη δεν θέτει στη γερμανική κυβέρνηση το θέμα, ούτε το αναδεικνύει.

«Παγωμένο» το θέμα των διεκδικήσεων για τις ελληνικές κυβερνήσεις

«Είναι αλήθεια ότι η ελληνική κυβέρνηση το έχει "παγωμένο"» επιβεβαιώνει ο συγγραμματέας του Εθνικού Συμβουλίου Αριστομένης Συγγελάκης.
«Ξεπάγωσε μέσω των Γερμανών. Η τακτική της Ελλάδα οφείλεται στο ότι η χώρα είναι εξαρτημένη από τη Γερμανία, κάτι που είδαμε και συνέβαινε και με την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα».
Σύμφωνα με το πόρισμα της Ελληνικής Βουλής και του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους (εξαιρουμένων των αρχαιολογικών θησαυρών της χώρας, από τη σούμα) το ποσό των γερμανικών αποζημιώσεων ανέρχεται στο ποσό των 300 δις.
Ο γνωστός μελετητής και ιστορικός για τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και την Κατοχή στην Ελλάδα Χάγκεν Φλάισερ, αποκαλύπτει ωστόσο σε συνέντευξή του σε free press (ston Θ.Αντωνόπουλο για τη LIFO) ότι όταν κλήθηκε από το γερμανικό ΥΠΕΞ να συζητήσουν για τις αποζημιώσεις, ρωτήθηκε και για το συνολικό οφειλόμενο ποσό του «δανείου».
Όταν τους απάντησε ότι με τη σημερινή αγοραστική αξία ξεπερνά τα 10 δισ. ευρώ, στο υπουργείο, θυμάται σήμερα, «χλώμιασαν και μου είπαν αν ήταν 1 δισ. κάτι γινόταν, 10 δισ. αποκλείεται να τα εγκρίνει ποτέ ο Σόιμπλε!».